“Wanneer
je als volwassene één week geen vlees eet, bespaar je: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto
rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom.” Dit wordt ons toegeroepen
op de website van De Nationale Week Zonder Vlees.
Je zou
zeggen wie wil daar nou niet aan meewerken? Immers duurzaamheid is de mantra van
deze tijd. Onderdeel van duurzaamheid is natuurlijk het minder consumeren van
dierlijke producten, dus vlees, zuivel, wol, leer etc. We (kunnen) weten dat de
veeteelt wereldwijd een enorme bijdrage levert aan de uitstoot van CO2, lachgas
en methaan en daarmee aan de bezig
zijnde klimaatverandering. Die bijdrage is zelfs groter dan de hele verkeers-
en vervoerssector bij elkaar. Hoog tijd om ons consumptiepatroon eens kritisch
te bekijken.
Toen ik
tien jaar geleden besloot nooit meer vlees te eten had ik daarbij niet in de
eerste plaats het begrip duurzaamheid op het oog. Ook zorg over eigen
gezondheid lag niet ten grondslag aan die beslissing. Voor mij was mededogen
het alles overheersende argument om geen dode dieren meer te eten.
Ik kan
me nu haast niet meer voorstellen dat ik meer dan zestig jaar heb meegewerkt
aan een systeem waarbij we niet-menselijke dieren het recht op leven ontzeggen
om een product voort te brengen waar we heel goed zonder kunnen. De dieren waar
het in dit kader om gaat zijn hoog ontwikkelde levende wezens met een even
sterke levenswil als wij. Wezens die pijn voelen, angst en stress kennen,
(on)gelukkig kunnen zijn en tevreden, liefde voelen, zich willen voortplanten,
kortom volwaardige wezens die absoluut niet inferieur zijn aan de diersoort
mens. Toch worden ze schuimbekkend en krijsend van doodsangst genadeloos de
slachthuizen ingedreven.
De
Amerikaanse dierenonderzoeker Irene Pepperberg zei het zo: “Dieren weten meer
dan we denken en denken meer dan we weten”.
Ik weet
hoe lekker vlees kan zijn. Ik zou het nog steeds lekker vinden. Toch zal ik het
nooit meer eten. Ik heb ervaren dat je zonder vlees en zuivel elke dag goed,
gezond en lekker kunt eten.
Als
mededogen je niet zo aanspreekt zou je het milieu/duurzaamheidsaspect kunnen
betrekken in je overweging om geen of minder vlees te eten. Voedingsdeskundigen
wijzen er op dat een plantaardige voedingswijze niet minder gezond is dan een
dieet mét dierlijke eiwitten, ja wellicht zelfs gezonder. En wie bij de warme
hap toch iets ‘vlezigs’ niet kan of wil missen kan terecht bij de talloze,
kwalitatief steeds beter wordende, vleesvervangers die in elke supermarkt te
verkrijgen zijn.
Probeer
het gewoon. Je krijgt er geen spijt van.
Herman
Gallé