Boxtel

In de Leeuwarder Courant schaart Aan Dirk van der Meulen zich aan de zijde van hen die de bezetting half mei 2019 van een varkensbedrijf door Meat the Victims in Boxtel scherp veroordelen.

‘Intimidatie, extremisten, terroristen, criminelen’, zijn woorden die aangeven hoe groot de zedelijke verontwaardiging is over wat zich daar in het Brabantse afspeelde.

Van der Meulen vindt het zorgwekkend “dat er warempel(!) hier en daar sympathie doorklinkt voor de actie”.

Nu, ik ben zo’n ‘warempelaar’.

Natuurlijk – dat valt niet te ontkennen – is de wet door de actievoerders overtreden. Lokaalvredebreuk. Dus zullen de bezetters zich voor de rechter moeten verantwoorden.

Ook valt niet te ontkennen dat de weerstand tegen hoe er met dieren in de vee-industrie wordt omgegaan hand over hand toeneemt. De omstandigheden waaronder de dieren ‘leven’ zijn mens- en dieronterend.

Topadvocaat Jan Vlug heeft te kennen gegeven de ‘extremisten’ te willen bijstaan in hun gerechtvaardigde strijd. Hij acht de kans substantieel dat de rechter mild zal oordelen over de actie en misschien zal overgaan tot strafvermindering of zelfs ontslag van rechtsvervolging. Ik ben er van overtuigd dat het overtreden van de wet in bepaalde gevallen acceptabel is wanneer met de overtreding een groter belang wordt gediend dan het ‘onrecht’ dat door die wet wordt gelegitimeerd.

Robin Schaper van ‘Even Geen Vlees’ verwijst naar hen die in het verleden wetten overtraden omdat ze deden wat rechtvaardig was voordat de maatschappij dat (h)erkende.

De actie in Boxtel was geweldloos. Er zijn geen gewonden gevallen noch zijn er serieuze vernielingen aangericht. Het geweld kwam van een aantal sympathisanten van de varkenshouder die, al dan niet onder invloed van wat biertjes, autobanden lek staken en auto’s van de activisten in de sloot kieperden.

Door de beelden die door de activisten naar buiten werden gebracht kon het publiek – voor zover dat nog niet het geval was – kennis nemen van de omstandigheden waaronder de varkens worden gehouden. Zeugen die ingeklemd tussen ijzeren hekken hun biggetjes moeten voeden, dode en stervende biggetjes. Een en al ellende waarvoor onze samenleving zich diep moet schamen.

De vee-industrie is een grote schandvlek op het blazoen van onze ‘beschaafde’ natie. En het is goed dat mensen zich er tegen verzetten. Dat dat hier gepaard moest gaan met een wetsovertreding is jammer maar het bewijst wel dat voor velen de maat vol is.

Wetten zijn mensenwerk en dus feilbaar. En wanneer de wet onnodig lijden gedoogt of accepteert wordt het tijd voor de politiek om in te grijpen. En soms moet de politiek daarbij een handje geholpen worden.

Voor mij is niet de vraag óf maar wáár, wannéér en hóe de volgende actie zal plaatsvinden.

Herman Gallé

Sylvana.

Sylvana Simons is een mooie vrouw. Dat vind ik. Is ze aardig? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ze de kunst verstaat op de verkeerde momenten de verkeerde dingen te zeggen. Ik verdenk haar er van de verontwaardigde reacties als een soort beloning op te vatten. Ze geniet er van. Want dat geeft haar de gelegenheid heel snel de racismekaart te trekken en in een soort slachtofferrol te vluchten. Wonderlijk genoeg heeft ze een behoorlijke groep bewonderaars om zich heen verzameld. Haar partij – Bij1 – bezet één zetel in de Amsterdamse gemeeenteraad.

Onlangs was er een debat over de suicide by cop in de hoofdstad. Een – met achteraf een neppistool – gewapende man werd door de politie doodgeschoten. In het debat ging er om of het door de politie toegepaste geweld al dan niet proportioneel was. Sylvana vond van niet. Zij repte van ‘buitensporig politiegeweld’ wat zou kunnen blijken uit het feit dat er zo’n twintig kogels op de man waren afgevuurd alvorens hij het loodje legde.

Tevens beweerde zij dat met name onder ‘gekleurde’ jongeren in Amsterdam de angst leeft voor de politie omdat die het nogal op hen gemunt zou hebben.

Zo goed als de voltallige gemeenteraad was verbijsterd en woedend over de wijze waarop Sylvana de Amsterdamse politie in haar betoog neerzette. Het deerde haar niet. Hooguit gaf ze aan enige nuancering aan te willen brengen in een paar al te boude uitspraken.

Met name woordvoerders van de VVD, SP en de PvdD wasten Sylvana de oren en maanden haar haar woorden te matigen. Het woord ‘nederigheid’ werd door alle drie partijen in haar richting uitgesproken.

Merkwaardig genoeg werd vooral Johnas van Lammeren van de Partij voor de Dieren op de sociale media aangesproken en werd van hem geëist zijn excuses aan te bieden. Waarom in Godsnaam?

Is het omdat een blanke man dit woord extra lading gaf door het te richten tot een donkere vrouw? Werd er een racistoïde ondertoon bespeurd? Wekte het feit dat Van Lammeren een niet onomstreden politieke partij vertegenwoordigt de gramschap van rechts Nederland op? Waarom werden Eric van der Burg (VVD) en Nicole Temmink (SP) niet opgeroepen hun woorden terug te nemen? Zijn we behept met een soort kwetsgeilheid?

Johnas van Lammeren was verstandig en gaf toe dat het N-woord tot gekwetste reacties zou kunnen leiden  en bood daarvoor zijn excuses aan.

Wordt vervolgd……………….

Homo's, dieren en het Christendom. 

Naar aanleiding van de door een aantal Nederlandse orthodoxe christenen ondertekende Nashvilleverklaring had ik een stuk geplaatst in de Leeuwarder Courant. De reacties  in mijn omgeving waren in het algemeen lovend en instemmend.

Een goede vriendin van me had ik het stuk op haar verzoek toegestuurd. Zij was het met de strekking volkomen eens. Alleen stoorde zij zich aan de op twee na laatste alinea- [..]Het christendom, dat zich afficheert de liefde en barmhartigheid uit te dragen, is jammerlijk mislukt. Zijn eerst de dieren al in de steek gelaten, nu is het een grote groep uit de eigen soort waar de geloofsgemeenschap zich van afwendt[..] - en liet mij dat weten. Zij vindt dat ik de christenen die zich wél inzetten voor de acceptatie van LHBTI-mensen met mijn schrijven tekort doe. 

Ik snap haar bezwaar. Ze is zelf gereformeerd, niet van het steile KeesvanderStaaij-kaliber, maar oprecht gelovig en een lief mens. 

Ik zit nog na te denken over een reactie. Immers weet ik ook dat veel individuele christenen zich inzetten voor meer menselijkheid en andersdenkenden en b.v. dieren met veel liefde en begrip tegemoet treden.

Ik heb met opzet de term 'het christendom' gebruikt. Zelf ben ik niet gelovig, maar ik sta welwillend tegenover hen die dat wél zijn. Ik weet natuurlijk dat er mensen zijn die op grond van hun geloofsovertuiging zo veel mogelijk goed willen doen. Ik noem bv Albert Schweitzer die zichzelf wegcijferend in Lambarene doodzieke mensen verzorgde, behandelde en probeerde te genezen. Ik denk ook aan mensen van het Leger des Heils en andere op het evangelie gebaseerde organisaties en individuen. 

Maar laten we niet vergeten dat ook veel onrecht en leed is geschied en toegebracht in naam van God en de Bijbel. De kruistochten, de inquisitie, heksenverbrandingen, de slavernij, de apartheid en andere vormen van racisme, het wegzetten van andersdenken en andersgeaarden, kindermisbruik...……..De historie is er van vergeven. De felste verdedigers van o.a. d bio-industrie vind je bij het CDA en de SGP.  Al met al heb ik geen prettig beeld van het instituut Christendom. 

Gelukkig zie nu bij veel kerken de regenboogvlag wapperen. Dat doet mij goed. En ik weet ook dat veel gelovigen zich keren tegen de hetze die door deze idiote verklaring is opgewekt. 

Moeilijk om mijn afkeer van deze onzindelijke handelwijze van het Nashvillegepeupel in zodanige bewoordingen te gieten dat geen goedbedoelenden zich aangesproken hoeven te voelen. Ik hoop dat het me lukt weer op één lijn te komen met hen die zich onterecht en onbedoeld  gekwetst voelen. Misschien dat het nog goed komt met  het christendom. Om van die andere massieve godsdienst nog maar even te zwijgen. 

Jeugdherinneringen

De straat waar ik ben geboren en de eerste tien jaar van mijn leven heb doorgebracht lag in een arbeiderswijk. Tegenwoordig heeft men het over een volkswijk. Maar niet elke volksgenoot is arbeider en dat was daar wel het geval. Het was een vreedzaam buurtje waar een zekere saamhorigheid heerste die incidenteel ook wel eens uitmondde in een wat al te nadrukkelijke sociale controle. Dat had dan soms ruzie tot gevolg. Meestal werd die verbaal uitgevochten maar een enkele keer kwam het wel eens tot handgemeen, wat wij als kinderen natuurlijk best wel spannend vonden. Echter normaal gesproken overheerste de lieve vrede en gezelligheid. Een aantal buurtgenoten waren voorzien van bijnamen, in die tijd niet ongebruikelijk. Ouwe Seg, Snorrewietske, Zwarte Nel, Sterke Bertus...…….. Vooral die twee laatsten herinner ik mij nog goed. Zwarte Nel was een grote, forse vrouw met pikzwart haar en een luide stem. Als er kinderen bij waren werd er in besmuikte termen over Nel gesproken. Een keer had een buurvrouw niet door dat ik  me binnen haar gehoorafstand bevond en hoorde ik haar reppen van 'dat wief speult de hoer en laat hur kienders ferkomme'. Toen ik mijn moeder vroeg wat 'de hoer speule'  betekende keek ze de andere kant uit en moedigde mij aan mijn boterham op te eten...……. Ze had geloof ik twee kinderen en ik zag vaak dat ze de jongste, een baby nog, al fietsende in een kinderwagen achter zich aan sleepte, hotsend en botsend.Haar man heette Anne. Een onooglijk, schriel manneke die regelmatig pak rammel van haar kreeg en dan vaak achter huis wat zielig heen en weer liep tot het Nel beliefde hem weer binnen te laten. Had Nel haar bijnaam te danken aan haar haardos, Sterke Bertus heette zo omdat ie inderdaad beresterk was. Een grote, gespierde man met een zware basstem. In het dagelijks leven de goedheid zelve, maar wanneer ie een borrel op had - meer dan één - moest je met hem uitkijken. Hij verdiende zijn dagelijks brood als uitsmijter in een café in de binnenstad van Leeuwarden. Naar verluidt viel er ook daar niet met hem te spotten. Menige lastige drinkebroer eindigde ruggelings op stenen van het Ruiterskwartier. Bertus had een herdershond die geloof ik Hertha heette. Hij was ontzettend wijs met dat dier en kwam eens erg kwaad bij ons aan de deur omdat mijn broer Jan een schoppende beweging naar Hertha zou hebben gemaakt. Dat was ook zo, want Jan was zich rot geschrokken van de uitval die ze naar hem had gedaan toen hij op zijn PTT-motor langs haar reed. Een schopreflex is dan gauw gemaakt. Maar Bertus koos de kant van Hertha en gaf mijn moeder het dringende advies haar 'seun' op de hoogte  te stellenen van de gramschap die bij Buurman Bertus was opgewekt en dat 'als ie het nog een keer weer flikte...………..' Mijn moeder was echter ook niet op haar mondje gevallen en na haar stevige verbale verweer droop Bertus mopperend af. Ik noemde iedere man en vrouw in de straat 'buurman' en 'buurvrouw'. Als Sterke Bertus langs fietste groette ik hem met : "Ha buurman". Hij keek  me dan aan en zei lachend: "Dag seun"! 't Was gewoon een goeie kerel.

Over mensen en andere dieren: Proefdieren

Over mensen en andere dieren: Proefdieren: Dieren worden geofferd om mensenlevens te redden. De vanzelfsprekendheid waarmee de samenleving dit accepteert verbijstert mij nog steed...

Proefdieren

Dieren worden geofferd om mensenlevens te redden. De vanzelfsprekendheid waarmee de samenleving dit accepteert verbijstert mij nog steeds. Dat in de proefdierlaboratoria duizenden dieren aan uiterst pijnlijke en meestal dodelijke experimenten worden blootgesteld wordt afgedaan met de stelling dat een mensenleven nou eenmaal belangrijker is dan dat van een (ander) dier. Schrijver, filosoof, Nobelprijswinnaar Bertrand Russell zei ooit: “Er is geen enkele objectieve reden belangen van dieren minder zwaar te laten wegen dan belangen van mensen”. In alle bescheidenheid meen ik dat met hem eens te mogen zijn.

Deste verbijsterender was voor mij het bericht in de media waar gewag gemaakt wordt van experimenten op dieren met zenuwgassen teneinde mensen te beschermen tegen chemische aanvallen. Defensie laat weten dit nodig te vinden met het oog op de dreiging van inzet van biologische en chemische strijdmiddelen op mensen zoals recent op Russische dubbelspionnen in Engeland en op een familielid van Kim Yong-Un.

Kwalen die grotendeels gevolg zijn van onze doorgeslagen leefstijl en eetgewoonten worden  bestreden door weerloze dieren te laten lijden en sterven. Komt nog bij dat de verdorvenheid van de mensheid jegens elkaar kennelijk ook niet anders te lijf kan worden gegaan dan wederom dieren op de meest gruwelijke wijze te laten boeten voor de decadentie die zich van de mensheid heeft meester gemaakt.

De (grote, boze?) wolf.

De wolf heeft bij veel mensen een slecht imago. Onder meer in de Donald Duck, het sprookje  Roodkapje en ‘De Dodenrit’ van Drs. P komt Midas er bepaald niet als een knuffeldier vanaf. Hij wordt beschouwd als een wrede, nare, op bloed beluste rover die er niet een probleem van maakt zo nu en dan een mens op zijn menu te plaatsen.

Blijkens een artikel in de Leeuwarder Courant van 14 juli 2018 heeft VVD-Statenlid Nynke Koopmans het ook niet op de wolf staan, zeker nu het er op lijkt dat ook Fryslân een of meer exemplaren rijk is. Ze vraagt zich niet af óf maar wannéér een huisdier of een kind aan de wolf ten prooi valt. Ook het lot van een nieuwe lichting veulens van Friese paarden, waarvoor de eigenaren een fikse dekpremie hebben betaald(!!), baart haar veel zorgen.

Nynke Koopmans wil sowieso de wolf weg hebben uit Fryslân. “Fange en yn Polen útsette” (Vangen en in Polen uitzetten)! Er moet in Den Haag en Brussel gepleit worden voor versoepeling van de regels voor afschot en vangen, aldus de VVD Fryslân.

Een verbijsterend staaltje van stemmingmakerij en demonisering van een prachtig dier dat eindelijk de weg naar ons land heeft teruggevonden en zijn plaats in de fauna alhier zal innemen. Iedereen die het goed met de natuur en wat daar in leeft voor heeft is blij met de komst van de wolf en ziet dat als een verrijking en een hoopvol teken.

Ja, er zal zo nu en dan een schaap of een ander gedomesticeerd dier worden gedood door een wolf. Ik bagatelliseer hier geenszins het lijden en de dood van het prooidier. Vreselijk. Maar veel kan voorkomen worden door een betere beveiliging van de dieren. En verder zal geleefd moeten worden met de zekerheid dat het wel een mis kan gaan, hoe naar ook voor het prooidier. We schieten ook niet alle honden af omdat wel eens iemand door een hond wordt aangevallen en gedood of verwond wordt. En vormt het vetmesten en schromelijk verwennen van veel kinderen niet een veel groter risico? Ik weet zeker dat de mens voor de (wilde) dieren een veel grotere risicofactor vormt dan andersom. Voor de mens bestaat geen gevaar. Iedere deskundige wijst de risico’s voor de mens naar het rijk der fabelen. Wat niet wil zeggen dat men de wolf zonder risico kan benaderen. Laat het dier met rust en het zal ons met rust laten.

Kortom een stupide voorstel dat in schril contrast staat met de onverschilligheid t.o.v. het leed dat dieren in de bio-industrie dagelijks aan den lijve ondervinden.

Wat mij en vele anderen betreft is de wolf in Nederland en Fryslân van harte welkom. Wolf en mens, we zullen met elkaar moeten leven en elkaar verdragen.

Intussen is het voorstel van de VVD in de Provinciale Staten om de wolf aan te pakken met een zeer ruime meerderheid verworpen. Alleen de VVD en een mevrouw die zich van de PVV had afgescheiden zagen er iets in.

Herman Gallé.