Op 25 januari jl. moest een
Limburgse actievoerder zich verantwoorden bij de kantonrechter in Leeuwarden
voor een actie die hij met een compaan had verricht op Schiermonnikoog op 14
mei 2017. Zij hadden zich uit protest tegen het gebruik van een levende haan
tijdens het Kallemooifeest vastgeketend aan de mast waarin het dier zou worden
opgehesen.
Een hoop heisa. Agressieve eilanders en een bescheiden politie’macht’
die de kant koos van de eilanders en de heren aanhield, een van hen
verbaliseerde en beiden van het eiland verwijderde!
Vonnis € 150,-- voorwaardelijke
boete en een proeftijd van een jaar. De kantonrechter liet zich niet uit over
de morele achtergronden die de actievoerders tot hun daad van verzet had
gebracht. En van de eilanders valt op dat gebied ook weinig te verwachten. Het
is immers een traditie?! En de traditie eist dat de haan drie aaneengesloten
dagen in een mand op plm. 20
meter hoogte op water en brood wordt opgesloten, weer of
geen weer! Er komt steeds meer verzet tegen deze achterhaalde vorm van
traditievieren en door velen wordt de organisatoren voorgehouden dat als men
dan zo nodig deze traditie 'levend' wil houden de levende haan zou moeten
vervangen door een opgezet of kunstmatig exemplaar.
Tradities zijn niet heilig en
onaantastbaar. Tradities en gebruiken moeten regelmatig herijkt worden om te
bepalen of ze aangepast dan wel afgeschaft moeten worden. Tijden veranderen en
daarmee ook opvattingen over wat (nog) wel moreel/ethisch verantwoord is en wat
niet.
Andere levende wezens 'gebruiken' om een traditie luister bij te zetten
kan alleen als volledige zekerheid bestaat dat het niet tegen de wil van de
ander indruist en die ander geen schade en/of leed toebrengt. Daarom is
Kallemooi in de huidige vorm niet meer acceptabel. Terecht dat daar tegen
opgekomen wordt. En zeker wanneer dat op vreedzame wijze gebeurt. Vervang de
levende haan door een kunstmatige en vier je traditie tot in lengte van dagen.
Hulde voor de actievoerders! Jammer dat in het 'recht' kennelijk - in dit geval
- geen ruimte aanwezig werd geacht om de zwakke te beschermen tegen het recht
van de sterkste. Ik heb ooit geleerd: Lex Dura Sed Lex (De wet is hard maar het
is de wet). Jammer dat de wet soms zo hard kan zijn dat ook het goede bestraft
wordt.
Herman Gallé
Geen opmerkingen:
Een reactie posten